Real QUEEN of Europe

Real QUEEN of Europe



δεν θελω να σταθω στα γεγονοτα του τριημερου...
τρομοκρατικα κτυπηματα απο προθεση-Λονδινο-τρομοκρατικα κτυπηματα απο αμελεια-Τορινο....
η Ευρωπη εδω και μια δεκαετια περιπου χορευει στους ρυθμους μιας παρανοικης samba...
Εμας μας ενδιαφερουν οι αναλυσεις των γεγονοτων ζωης και οχι του θανατου...
μια απ αυτες τις φιεστες ζωης ειναι και ο τελικος champions league.
Oφειλω να ξεκαθαρισω οτι ειμαι Barcelona, αλλα δεν μπορω να μην παραδεχτω το ποδοσφαιρικο της μεγαλειο ανεξαρτητα του ποιες ειναι οι ριζες της ποδοσφαιρικης Ρεαλ...
ο Ροναλντο ανεξαρτητα της εκκεντρικοτητας του, ειναι πολυ σπουδαιος ποδοσφαιριστης και ξερει να βαζει γκολ απο οποιο σημειο και να βρισκεται...
οσοι και να τον φυλανε...
ο Ραμος αρχηγος αυτης της σπουδαιας ομαδας, ειναι ενας καραγκιοζης οπως ηταν παντα...να νικας 3-1 και να κανεις θεατρο για να αποβληθει ο αντιπαλος σου...δειχνει τουλαχιστον μικροτητα και χουλιγκανισμο...
και τελος σ αυτο το μεγαλειο της Ρεαλ, αρχιτεκτονας ειναι ο Ζινταν ο προπονητης της...ενας γεννημενος νικητης και fun του ωραιου ποδοσφαιρου...
Συγχαρητηρια σε αυτη την ετοιμοπολεμη μηχανη της που εδειξε χθες οτι οχι μονο ηθελε το κυπελο, αλλα επαιξε λες και θα το επαιρνε πρωτη φορα...
Η Γιουβεντους απο την αλλη ειναι η μεγαλη looser κυρια...
πιο looser πεθαινεις...
το 1973 επαιξε πρωτη φορα στον τελικο με τον Αγιαξ και δεν ακουμπησε τη μπαλα.εχασε 1-0 γιατι η παρεα του Κρουφ βαριοταν να παιξει ποδοσφαιρο εκεινη την ημερα.
το 1983 ξαναπαιξε στην Αθηνα με το Αμβουργο του Χαπελ και του Μαγκατ και ξαναχασε 1-0...
ετσι το 1985 με ενα πετσινο πεναλτυ απο τον Πλατινι, και δημιουργωντας το καρμα του Χευζελ στις Βρυξελλες σηκωσε το πρωτο της τροπαιο στην Ευρωπη, ξεριζωνοντας για μια εικοσιετια τη Λιβερπουλ τη μεγαλυτερη ποδοσφαιρικη μηχανη εκεινης της εποχης...
δεν με ενδιαφερει φυσικα να συνεχισω τη looser ιστορια της, αλλα η Γιουβεντους ουτε Ιντερ ειναι ουτε Μιλαν κυριως...
οσο για το συμπαθη Μπουφον...ο Ζινταν του το χρωσταγε απο το τελικο του Μουντιαλ του 2006 που του αφαιρεσε τον τιτλο με εκεινη την καταπληκτικη αποκρουση και σε λιγο ακολουθησε η αποβολη του με την κεφαλια στο Ματερατσι ...
Αυτα εχει η ποδοσφαιρικη ζωη που στο πανθεον της βασιλευει ο Αρης...και ο Αρης οτι κατακταει το κερδιζει με αγωνα...
οτι ειναι η real side of life...
Προταση : προσπαθειστε να παρετε τους τζιχαντιστες και να τους μαθετε ποδοσφαιρο...Θα ζησουμε τοτε στιγμες συγκλονιστικου ποδοσφαιρικου μεγαλειου....
διαφορετικα θα κλαιμε θυματα ανυποψιαστα απο την τρομερη τους μανια να φανουν και οτι εχουν θεση στον πολιτισμενο κοσμο...Γιατι με την Τεχνη δεν εχουν καμια σχεση και δεν τους θελει ουτε ο ιδιος ο Θεος, ασχετα τι λενε αυτοι για να δικαιολογησουν τα εγκληματα τους...
Ενω στο ποδοσφαιρο προκειμενου να νικανε, θα αναγκαστουν να πειθαρχησουν και να μαθουν κατι σπουδαιο : η ζωη ειναι ενα παιγνιδι και πρεπει να μαθεις να νικας...
και οχι να σκοτωνεις...
ποση διαφορα εχει αυτο....
οσο η κολαση με τον παραδεισο....
Δεν κτιζεις καλυτερες κοινωνιες με το να εχεις βαση σου τα εγκληματα...
Real οσο και να μην σε συμπαθουμε συναισθηματικα, η μοναδικη Pisces type, που δεν μας αρεσει, υποκλινομαστε στο ποδοσφαιρικο σου μεγαλειο...
Congatulations <3 :) και ευχομαι στη θεση σου του χρονου να ειναι η Barca....

mood of the day

μετα απο 20 km περπατημα με τα ποδια, σημερα χρειαζομαστε
μια καλη ρεφλεξιολογο....
να εχετε μια ομορφη εβδομαδα και να της δωσετε προσοχη :
γιατι αλλαζουν ολα...
οι σχεσεις με τα αδελφια...πανε για οριστικη κατεδαφιση
οι σχεσεις με το αλλο φυλο...εδω ηρθε η ωρα της γειωσης...
τωρα αν εχεις διαστρεβλωμένες αποψεις για τις σχεσεις
ε...θα εχεις ενα προβλημα...
αλλα μην μασας, γιατι τωρα θα αποκαλυφθει η αληθεια
του μυθου που ζουσες...
οποτε απελευθερωνεσαι...
αν το δεις ετσι, τι θα σε νοιαζει και αν αλλαζει ζωδιο η Αφροδιτη...
και απο την αλλη προσπαθειστε να παρετε μια ανασα
για να προετοιμαστειτε για ολα τα "καλουδια" που θα σας φερει ο Αρης στον Καρκινο...
μεχρι τις 20/7 οσες και οσοι αντεξετε
θα μπορεσετε να απολαυσετε τις εκλειψεις του Αυγουστου...
λοιπον χορεψτε και μην πεφτετε...
καλημεραααααα ♥

Mercury in Gemini-Venus in Taurus-Mars in Cancer-Neptune stationary : Environment versus Destiny : hidden powers or illusions

Από αυτή τη εβδομαδα εχει αρχισει  μια νεα περιοδος σε ένα άλλο αχαρτογραφητο τοπιο που εχουμε εισελθει.
Συνηθως οι μεγαλες αλλαγες σηματοδοντουται από τους γιγαντες του Ηλιακου Συστηματος :Ουρανος, Ποσειδωνας και Πλουτωνας.Αυτοι είναι οι φυλακες του χρονου και μεσα σ αυτό το πλαισιο των αλλαγων προσαρμοζονται και οι υπολοιποι πλανητες που εκπροσωπουν τις αλλαγες στο επιπεδο της ιδιαιτεροτητας.
Τα τελευταια χρονια ειχαμε 7 ακριβη τετραγωνα αναμεσα σε Ουρανο και Πλουτωνα που η στατιστικη τους δειχνει παγκοσμιες ανακαταταξεις και η εισοδος του Ποσειδωνα στους Ιχθεις και το τετραγωνο του με τον Κρονο δημιουργησε ακομα μεγαλυτερη ανασφαλεια επειδη αυτά τα επτα τετραγωνα
Εμοιαζαν με σεισμικες δονησεις που ολους και ολες τους ταρακουνησαν για τα καλα….
Τωρα ειμαστε σε μια περιοδο που κανουμε απολογισμους , τι ακριβως χασαμε, τι ακριβως κερδισαμε …που ακριβως βρισκομαστε…
Σημερα μετα τα μεσανυχτα εισερχεται ο Ερμης στο ζωδιο των Διδυμων αυξανοντας την πνευματικη ανησυχια επειδη ότι μαθαινει και ότι επικοινωνει καταλαβαινει τη ζωη με το ρητο :λιγο από όλα…
Όμως η πληροφορια του εξωκρονιου περιβαλλοντος και των αλλαγων που εφερε εχει δημιουργησει μια τεραστια πληροφορια για μια ζωη ολοκληρη, και ο μεγαλος κινδυνος τωρα είναι ότι ο Ερμης στους Διδυμους να φανερωσει τη συνδεση που εχουν κανει οι περισσοτεροι σε διαφορετικα γεγονοτα και το σχηματισμο γρηγορων συμπερασματων.Αυτο εάν ισχυει υπαρχει κινδυνος τρομακτικων αναφλεξεων με ότι εχει σχεση εμποριο και αδελφικες σχεσεις.
Από την άλλη η Αφροδιτη εχει εισελθει στον Ταυρο, που μπορει να δειξει υπομονη στις αδυναμιες των συντροφων μας και των συνεργατων μας, αλλα εχοντας μια προτιμηση σε μια δυστυχισμενη ασφαλεια για χαριν ενός σταθερου μελλοντος.Αλλα αυτό κανει τους περισσοτερους να χανουν τις πιο ραφιναρισμενες εκδηλωσεις αγαπης ,λογω του ότι εδώ ο συγκεκριμενος ζωδιακος χωρος ζηταει συγκεκριμενα αποδεικτικα αφοσιωσης.
Υπαρχει όμως τετοιος κανονας στη ζωη ?
Φυσικα και όχι.Για να δουμε όμως πως θα εξελιχθει η δραση αφου και ο Αρης εχει μετακινηθει στο ζωδιο του Καρκινου και αναμενουμε καποιες συμπεριφορες με βαση τα παραπανω.Στην αρχη επικρατει μια ευγενεια και μια διπλωματια για να αποφευχθει η οποια συγκρουση.Ομως εδώ η libido όπως εκφραζεται από τον προσωπικο οδηγο που είναι ο Αρης, τα ενεργειακα επιπεδα της είναι κυκλικα ακολουθωντας τις ψυχικες διαθεσεις.Πρεπει να θυμομαστε ότι τα ζωδια είναι ψυχικες αναγκες και οι πλανητες οδηγοι.Ετσι η αναγκη να συντηρησεις συναισθηματικο δεσιμο από τη μια μπορει να οδηγησει τους πιο πολλους σε μια πλαγια συμπεριφορα και μια απροθυμια να εκφραζουν συναισθηματα και προσωπικες αναγκες  με αποτελεσμα την επικρατηση μιας μνησικακιας που εχει τη βαση της στο εξης απλο :
Η προσωπικη σου ικανοποιηση εχει θυσιαστει στις επιθυμιες των αλλων.
Ετσι η οποια σταθεροτητα προσπαθει να επιβαλει η Αφροδιτη στον Ταυρο, οι πιο πολλοι αισθανονται χωρις θαρρος να αντιμετωπισουν το οτιδηποτε εξ αιτιας της εμμονης τους για απορριψη ή αποτυχια.
Για  να εργαστει καλα ένα τετοιο περιβαλλον χρειαζεται υποστηριξη και επιβεβαιωση στις προσπαθειες που κανουν ολοι αυτοι και ολες αυτές που διακρινονται από ελλειψη θαρρους.Ποσο όμως ευκολο είναι ολο αυτό την ιδια ωρα που όταν καποιος φοβαται εκδηλωνει συμπεριφορες  πλαγιων τροπων, φθονου και μνησικακιας…
Από την άλλη οι Δεσμες της Σεληνης εχουν μετατοπιστει στον αξονα Λεοντα-Υδροχοου εδώ και ένα μηνα και τον Αυγουστο θα γινουν εκει οι καθιερωμενες εκλειψεις, και αφου θα εχει ταξιδεψει και ο Αρης εκει.
Στη ζωη υπαρχει παντα μια συνεχεια.Δεν αλλαζει κατι στο πλανητικο πανθεον που ερχεται ξαφνικα και απροσκαλεστο.Οποιοδηποτε ξεσπασμα και αρνητικο εχει τους σπορους μιας ασκοπης και ανεγκεφαλης συμπεριφορας από το παρελθον.
Ότι σπερνεις θεριζεις.Ειναι απλο.
Το Ζωδιο του Καρκινου με τη Σεληνη εχει κλειστη σχεση με τις Δεσμες της Σεληνης.Συνεπως  αναλογα με το πως θα είναι οι δρασεις μας κατά τη διαρκεια του Αρη στον Καρκινου, αντιστοιχα αποτελεσματα να περιμενεις τη διαρκεια του Αυγουστου, που θα μαζευτουν παρεα όλα και ολοι μαζι στον αξονα των εκλειψεων.
Και ποτε αυτές δεν είναι εξ ορισμου αρνητικες και κακες.Απλα απελευθερωνουν περισσοτερο ηλεκτρικη ενεργεια από το συνηθες με αποτελεσμα ότι εισπραττεις ασχημο να σου παρουσιαζεται σαν μοιρα.  
Δεν είναι βεβαια γιατι οι ανθρωποι δεν εχουν συνδεση με τις παρελθοντικες σκεψεις και συμπεριφορες τους.
Το αποτελεσμα είναι οδυνηρο γιατι όπως λενε και στο Μεσολογγι : “κατουρας στη θαλασσα, αλλα θα το  βρεις όμως αυτό στο αλατι…”..
Ακομα το περασμα του Αρη από τον Καρκινο θα ενεργοποιησει ακομα μια φορα το Uranus square Pluto, με ανεπιθυμητες εκρηξεις επειδη οι αντιμαχομενες μεριδες προσπαθουν με τον οποιοδηποτε εμμονικο τροπο να επιβαλουν αποψεις και στασεις ζωης η πλευρα επανω στην άλλη.
Και εδώ δεν μπορουν να βρουν μεση λυση.Η κάθε πλευρα αρνειται να πληρωσει τα οφειλουμενα και η σταση του Ποσειδωνα που ερχεται αυτές τις μερες –αφου θα είναι stationary- θα δημιουργησει ακομα μεγαλυτερη συγχιση ενώ θα φερει στην επιφανεια ότι κρυφο και υποκριτικο συμπεριφερθηκες.
Τετοιες μερες δεν μπορεις να βρεις τις αληθειες που ψαχνεις γιατι το περιβαλλον του φυσικου κοσμου που ζεις δεν εχει ότι χρειαζεσαι για να εμπνευστεις.Και ενώ χρειαζεσαι κατι να κανεις μια δεσμευση σε μια νεα πεποιθηση, σου είναι δυσκολο  να βρεις αυτή την πεποιθηση για να σε εμπνευσει.
Ολο το εργο δυσκολιας βρισκεται στο εξης :Ακομα και αν εχεις βρει κατι για να αφοσιωθεις στη ζωη, είναι δυσκολο να βρεθει ένα περιβαλλον για να εκδηλωθει αυτου του ειδους η εκφραση σου.Το περιβαλλον που ζεις δεν μεταδιδει επανω στο ιδιο καναλι που εσυ προσπαθεις να λαβεις αυτό που εκπεμπεις.Το περιβαλλον προσφερει ασημαντη υποστηριξη στο να σε βοηθησει να εστιασεις τα images που εχεις εμπνευστει ή να κανεις αντικειμενικοτητα καποια ιδανικα σου.
Ο Ποσειδωνας με τα παραπανω αποτελεσματα είναι ηδη εσωτερικος κυβερνητης του Καρκινου δημιουργωντας μια παλιρροια συγχισης και αβεβαιοτητας.Ο Αρης είναι ηδη στον ιδιο χωρο.
Άλλη μια συγκρουση των αντιθετων είναι ηδη προ των πυλων….
Τι μας μενει λοιπον ? Να συνειδητοποιησουμε με ακριβεια τη διαφορα των φαντασιωσεων μας από το reality που ζουμε για να μπορεσουμε να υποστηριξουμε τα λιγα αγαπημενα προσωπα που μας εχουν μεινει, και στην επιστροφη να μπορεσουν ρεαλιστικα να στηριξουν και αυτά εμας….
Γιατι αυτή η περιοδος όταν εισαι κεντραρισμενος στις αναγκες του εαυτου σου τη ζωη θα την αντιλαμβανεσαι σαν μια διαδρομη οπου οι πιο ουσιαστικες εμπειριες σου θα βρισκονται με την παρεα των αλλων
Η Ζωη μας καλει να συνεργαστουμε με τιμιοτητα και ειλικρινεια…Αν κατορθωσουμε και ξεπερασουμε θυμους και μνησικακιες θα ελθουν εκπληκτικα αποτελεσματα από τα προσωπα που αγαπαμε και συνεργαζομαστε….
Ευχομαι τα καλυτερα

6/6/2017 το ετήσιο ραντεβού των συμμαθητών του Α'Γυμνασίου Καλλιθέας.../

6/6/2017 το ετήσιο ραντεβού των συμμαθητών του Α'Γυμνασίου Καλλιθέας.../

ρόδα δεν είχαμε τότε,τσάντα και κοπάνα είχαμε,μαθήματα είχαμε,ωραίους καθηγητές που τους μνημονεύσαμε είχαμε,συμμαθητές που έφυγαν νωρίς,φιλίες που γεννήθηκαν,εκδρομές,αγωνίες και όνειρα,άλλους δρόμους στην ζωή του καθενός,και τι δεν είχαμε!!Σμίξαμε μετά από 40 χρόνια,πόσο θα θέλαμε να είμαστε ακόμα σε εκείνα τα θρανία...
ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΟΜΑΖΟ ΩΣ ΤΟΝ ΜΑΡΞ ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΔΡΟΜΟΣ...
Ξεθωριασμένες φωτογραφίες ανασύρουν μνήμες που σε πείσμα των φωτογραφιών δεν λένε να ξεθωριάσουν,μόνο σε μπερδεύουν γιά λίγο γιατί νομίζεις πως ήταν χτες και όχι 20,30,40 χρόνια πριν,
τα κάνει ο χρόνος αυτά με τις φευγαλέες αιωνιότητες,στιγμές πού πέρασαν και έφυγαν που γίνονται αιώνιες όμως γιατί έχουν συμβεί και δεν αλλάζουν..
Με αφορμή ένα άρθρο [My generation with Uranus in Leo- (1955-62) : riders on the storm] του συμμαθητή μου George Taprantzis γιά την γενιά μας έψαξα να βρώ φωτογραφίες από την σχολική εκδρομή μας.
Η πενθήμερη που έγινε τριήμερη και πάλι καλά γιατί παρ'ολίγον να μην γίνει καθόλου,την προηγούμενη χρονιά είχε συμβεί ένα θανατηφόρο ατύχημα με μαθητές,νομίζω στην Ρόδο[?] και υπήρχε δυσκολία από πλευράς καθηγητών λόγω της ευθύνης που αναλάμβαναν..τελικά όμως έγινε έστω και γιά τρείς μέρες στην Χαλκιδική.
Τα ευτράπελα χιλιάδες όπως ήταν φυσικό,τι να πρωτογράψω,οι φάρσες,τα καλαμπούρια,ο χαβαλές.
Η γενιά μας,πάντα μεταξύ σοβαρού και αστείου,βγαίναμε από τον γύψο και την αυστηρότητα της χούντας που μας πρόλαβε στο σχολείο,ήρθαμε 'αντιμέτωποι' με αυτό που αποκαλούμε δημοκρατία και έπρεπε σε σύντομο διάστημα να καλύψουμε τα κενά,έπρεπε να ξαναμορφωθούμε,να αναζητήσουμε άλλες γνώσεις γιά τα γεγονότα που μας είχαν διδαχθεί,άλλα βιβλία,άλλες μουσικές,άλλο σινεμά..
ταυτόχρονα έμπαινε δυναμικά στην ζωή μας κάτι που απουσίαζε εντελώς ως τότε,η πολιτική,κάτι που απαιτούσε μία σοβαρότητα από την εφηβεία μας,κι άλλη μόρφωση που έπρεπε να αποκτηθεί και πάλι σε σύντομο χρονικό διάστημα..
Κάπως έτσι έπρεπε γρήγορα να συνδιάσουμε τον Δομάζο και τον Καφάση της εποχής με τους Μαρξ και Ενγκελς,με τον Μπορίς Βιάν και τον Ασίμωφ,τον Λουντέμη,τον Σκαρίμπα,τον Κομφούκιο,
τον Θεοδωράκη και τον Σαββόπουλο με τούς Rolling Stones τους Led Zeppelin τους Steppenwolf,flower power,Woodstock,φράουλες και αίμα,John Mayall και Coltrane,Πάνος Τζαβέλας,Socrates
τον Ταρκόφσκι και τον Αιζενστάιν με τον Μίλος Φόρμαν τον Νόρμαν Τζούισον,τον Φελλίνι,τον Νικολαίδη και τον Γούντυ Αλλεν,με την άλγεβρα και την τριγωνομετρία,τον Μπλεκ την Δράση και το Ορίμπιλε,το λούνα πάρκ και τα μπιλιάρδα με τις ντισκοτέκ και τις μπουάτ,τα αρχαία Ελληνικά και την Χημεία κι'όλα αυτά με τις ορμές της εφηβείας που έψαχναν ταυτόχρονα τον έρωτα και την αλήθεια και κάπως έτσι φτιάξαμε την δικιά μας αυθεντικότητα στα χρόνια της αθωότητας,νομίζω πως οι περισσότεροι συμμαθητές της γενιάς εκείνης κράτησαν το καθαρό βλέμα και την αθωότητα στην ψυχή τους,ήμασταν αρκετοί οι ρομαντικοί από τότε πού ονειρευόμασταν έναν καλύτερο κόσμο.Κι'αυτό ατενίζαμε,ένα θαυμαστό καινούργιο κόσμο γεμάτο υποσχέσεις..
Η διασκέδαση και ο χαβαλές ήταν το αντίβαρο σε όλα αυτά,όχι στην πλήξη,40 ώρες να είχε η μέρα εμείς δεν θα βαριόμασταν,ο χαβαλές ήταν η παιδικότητα μας που πολλοί την διατηρήσαμε γιά πολλά χρόνια η την διατηρούμε ακόμα..
Οπως έλεγα στον φίλο τον Γιώργο εμείς γίναμε άντρες από νωρίς λόγω των συνθηκών οπότε είχαμε κάθε δικαίωμα να κρατήσουμε το παιδί στην ψυχή μας.
Και μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε παραμένοντας παιδιά..
Αυτή η γενιά πήγε λοιπόν στην Χαλκιδική ωιμέ!!Κακόμοιροι συνοδοί δάσκαλοι,χρειάστηκαν ψυχοθεραπεία μετά,Αρκτούρεεεεεε,το παρατσούκλι ενός εξ'αυτών που άκουγε αυτήν την κραυγή όλο το βράδυ κάθε βράδυ έξω από το δωμάτιο του. Κυνηγητά,χαβαλές,μπουγέλα,τραγούδια,όπως στην γαλαρία,έτσι λέγαμε το πίσω μέρος του πούλμαν που μας πήγε,η τα τελευταία θρανία της τάξης στα οποία καθόντουσαν οι εξόριστοι του συστήματος,οι φασαριόζοι...,κρυφτό με τους φύλακες του ξενοδοχείου και τα περίπολα των καθηγητών,σπρωξίδια στην πισίνα.
Και μετά οι ορμόνες χτύπησαν κόκκινο,εμφανίστηκε θηλέων στο ίδιο ξενοδοχείο..Τότε το σχολείο μας ήταν αρρένων και για να γνωρίσουμε κοπέλλα γραφόμασταν σε φροντιστήρια αγγλικών η κάναμε κοπάνα και βολοδέρναμε στο άλσος της Νέας Σμύρνης η στον Γαλαξία την καφετέρια στην πλατεία μπας και μας χαμογελάσει καμμιά κοπέλα,Καλλιθιώτες εμείς αλλά οι Νεοσμυρνιώτισσες είχαν άλλη αίγλη πως να το κάνουμε,αργότερα είχαμε και ένα άλλο φυτώριο,τις πολιτικές νεολαίες που ευτυχώς ήταν μεικτές και όχι αρρένων και θηλέων,γνωστό από τότε το σύνθημα Ρήγας Φερραίος ο κάθε σέξυ νέος..[με το μπαρδόν],οι γνωριμίες και οι επαφές με το άλλο φύλο είχαν δυσκολίες 5ου επιπέδου σημερινού βιντεογκαίημ..
Κάπως έτσι άρχισε η φιγούρα,αντράκια βλέπεις απαίδευτα,και να οι διαγωνισμοί στην πισίνα,καταδύσεις,καλλιστεία,φεστιβάλ τραγουδιού,ναι αυτό της Θεσσαλονίκης υπήρχε ακόμα..πήρα τίτλους,αλλά με αυτούς έμεινα γιατί 'γκόμενα' με τίποτα,that's life,ένας δυό αν στάθηκαν τυχεροί είναι ζήτημα...βγήκα λοιπον Miss Young στα καλλιστεία γιατι ήμουνα ο μεγαλύτερος στην τάξη,αυτό ήταν το χιούμορ μας,και με το 'συγκρότημα' βγήκαμε στην δεύτερη η τρίτη θέση στο φεστιβάλ τραγουδιού προσποιούμενοι τους Rolling Stones και εκτελώντας εικονικά [κασσετόφωνο έπαιζε] το Sympathy for the devil..
Στις κιθάρες και φιγούρες εγώ και ο συγχωρεμένος ο Κουλούρης με την εξωφρενική κελεμπία του,τον Τζάγκερ έκανε ο Γιώργος που έδωσε και την αφορμή γιά αυτήν την ανάρτηση,στα ντράμς μου διαφεύγει το όνομα ας με συγχωρεί..η εφήμερη ματαιοδοξία του σταρ σε όλη της την αίγλη.
Πρωτιά πήρε ο Γιάννης που έκανε τον μουγγό κι έβγαζε άναρθρες κραυγές..Χιούμορ είπαμε,τι άλλο?Τρείς μέρες γέλιο,ξεκούραση και ύπνος δεν υπήρχαν.Μόνο γέλιο...έτσι θυμάμαι την φουρνιά αυτή που σφυρηλάτησε φιλίες και χαρακτήρες και καμαρώνω,χαίρομαι που ανήκα εκεί,τότε,με αυτούς τους ανθρώπους,με όσα ζήσαμε,
με όσα μάθαμε,με όσα κάναμε και γίναμε αυτό που είμαστε σήμερα,αφανείς ρομαντικοί επαναστάτες,παιδιά ονειροπόλοι,η έντιμοι κυρ Παντελήδες,διάσημοι η άσημοι όλοι κάπου φτάσαμε.
Αυτή η εκδρομή ήταν το τελευταίο δέσιμο πριν τις εξετάσεις,μετά άλλοι θα βγαίναν στην παραγωγή,άλλοι για σπουδές,άλλοι γιά στρατό,άλλοι στα ξένα.
Την κατάληξη και την παρακμή των ημερών μας δεν την είχαμε φανταστεί,διαβάσαμε Οργουελ και Χάξλευ γιά να ξέρουμε τι να αποφύγουμε,τι δεν θέλουμε να γίνουμε,δεν τα καταφέραμε,χάσαμε σαν κοινωνία και ίσως κάποιοι από μας να νοιώθουν κουρασμένοι η απογοητευμένοι όμως έχουμε τις στιγμές που γράψαμε και ζωντανό το παιδικό όραμα.
Υ.Γ και φυσικά το μυαλό πάει πάντα στούς φίλους που 'βιάστηκαν' να φύγουν τον Κουλούρη τον Τσάκα τον Σπυράκο που τρέχαμε και στο γήπεδο παρέα..that's life.
(ολα τα κειμενα ειναι γραμμενα απο το Σπυρο τον Παπαγιαννοπουλο)

Neptune stationary : 7/6 -21/11 the golden age syndrome : η αρχαϊκή ουτοπία στη ζωή σας

Neptune stationary : 7/6 -21/11
the golden age syndrome : η αρχαϊκή ουτοπία στη ζωή σας

Νοσταλγία είναι να αναπολείς την ευχαρίστηση χωρίς να ξαναζείς τον πόνο : του δικού μας backward-looking dream.
Νοσταλγώντας κάτι παρελθοντικό,βρίσκεσαι πίσω στη δεκαετία των ονείρων σου, στα 1920,και ερωτεύεσαι τη γυναίκα των ονείρων σου, η οποία όμως θέλει να ζεί στην belle epoque ακόμα πιο πίσω, και εκεί η παρέα των ονείρων της ήθελε να ζεί στην Αναγέννηση... ...
και καταλήγουμε απ τις πιο υπέροχες ταινίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια, που μόνο ένας Woody Allen θα μπορούσε να σκηνοθετήσει,το midnight in paris…
Μόνο που αυτό είναι ένα είδος "Χρυσής Εποχής" σε ένα ψυχικό επίπεδο που είναι όμως τελείως διαφορετική εποχή για τον καθένα μας...
όλο αυτό προέρχεται απ την άρνηση,για την αλλαγή του παρόντος στη ζωή μας...
Ο Arnold Toynbee στη Μελέτη της Ιστορίας προτείνει ότι υπάρχει ένας τύπος ενός κοινωνικού αμυντικού συστήματος, το οποίο το ονομάζει αρχαϊκή ουτοπία, η οποία ανακατεύει μια φαντασία η οποία σε πάει πίσω σε πιο αγνή και φυσική..
Αυτό επίσης δεν έχει καμία διαφορά με την Κοσμογονία του Ησίοδου και τη Χρυσή Εποχή, όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με τους φυσικούς κύκλους...
Μόνο που η Χρυσή Εποχή σε ψυχικό επίπεδο είναι τελείως διαφορετική εποχή για τον καθένα μας....
Η Αρχαϊκή ουτοπία απ την οποία πάσχουμε οι πολλοί μας, και ιδίως αυτοί που είναι γονείς, που by the way, όσο πιο full συναισθηματικοί είμαστε τόσο σ αυτό το κίνδυνο της ψευδαίσθησης είμαστε επιρρεπείς...
H Αρχαϊκή ουτοπία είναι μια διαφυγή απ τις πραγματικότητες του κόσμου στον οποίο ζούμε, ο οποίος είναι με πολλούς τρόπους ατελής, ο οποίος όμως έχει πολλά να προσφέρει εαν κάποιος ή κάποια μπορέσει να συναντήσει τις προκλήσεις του ρεαλιστικά...
Του Ησίοδου η Χρυσή Εποχή έχει γίνει ένας μύθος διαφυγής για πολλές κουλτούρες. Οπουδήποτε τα πράγματα πάνε λάθος,εμείς τείνουμε να κοιτάμε πίσω, χωρίς στην ουσία να πολυκαταλαβαίνουμε για το τι αληθινά μιλάμε...
Και φτάνουμε σε ένα σημείο να λέμε σαν γονείς : Κοίτα πόσο δίκιο είχε ο πατέρας μου ή μητέρα μου...τώρα που έγινε γονιός το κατάλαβα...
Αν τα έκαναν και πόσο καλά τα έκαναν, οι γονείς μας, δεν θα είμασταν σ αυτό το χάλι σήμερα, και "εν πάσει περιπτώσει" δεν με ενδιαφέρει τι έκαναν αυτοί : "με ενδιαφέρει τι κάνω εγώ και τι προσφέρω..."
Και για να αρχίσει να εργάζεται δημιουργικά αυτό, θα πρέπει να είμαι ο εαυτός μου, την ίδια ώρα που έχω κάποιες υποχρεώσεις επάνω σ αυτό και στην ομάδα που ανήκω....
Και αυτό είναι πολύ Κρόνιο, και με τον ήλιο στους Διδυμους ,και Neptune in pisces,, όλοι και όλες ονειροβατούν στο παρελθον τους, και αντι να μάθουμε να κάνουμε μια synthesis of opposites, και όσο μεγαλώνουμε σε ηλικία, μπαίνουμε σ αυτό το trip χωρίς να το καταλαβαίνουμε ότι εναντιοδρομούμε, με τη φαντασία να βρίσκεται
ότι σ αυτές τις καλές χρυσές ημέρες, ο καθένας είχε μια σειρά και μια υποταγή σε έναν νόμο, που του υπαγορεύει η δική του ψυχή.
Αυτός είναι ο αληθινός πυρήνας του δικού μας backward-looking dream.
sorry αλλά δεν θα πάρω...
με ενδιαφέρει το ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ...
Sorry αλλά ελπιζω να το βλεπετε στην Πολιτικη Κατασταση του κοσμου : τοσο καθαρα όλο αυτό…
Αριστεροι που θυμιζουν την «παιδική χαρά» απ τα χρονια των 70s, να μην συνειδητοποιουν σε τι κοσμο ζουν …
Δεξιοί που «μετρανε» συνεχώς τι χασουρα εχουν ή θα έχουν με τις κοσμογονικες αλλαγες που ερχονται με βημα ταχύ…
Αντρες και Γυναικες που τρεχουν στο παρελθον τους να «βρουν καταφύγιο» συναισθηματικο, γιατι δεν αντεχουν τις σημερινες τους επιλογες…
Διανοούμενοι και κουλτουριαρηδες που ζουν με τις αναθυμιασεις του «ψυχικου τους οπίου» αναβιωνοντας μουσικες και γιορτες που οι παραγωγες τους φαινονται σαν το ρεμπετικο σημερα..
Ομαδες απ τα 70s,80s,90s κοκ…
Και αν τους ρωτησεις πες μου επιγραμματικα την ουσια απ αυτές τις δεκαετιες, θα σου περιγραφουν με αυτιστικο τροπο πως ενιωθαν, τι εκαναν και ποσο ομορφα ήταν στην παιδικη τους χαρά ...
Και κανενας στο Σημερα….
Λοιπον «σκατά» ήταν και τοτε όπως σήμερα…
γιατι :
Εμείς αντιμετωπίζουμε το χάος, και είμαστε φοβισμένοι, και αρχίζουμε να μιλάμε για έναν χρόνο που το οτιδήποτε κάποτε ήταν σε σειρά.
Μην πω τι σειρα ήταν και τοτε…
γιατι
Τώρα εαν κατά πόσο υπήρχε αληθινά ένας τέτοιος χρόνος είναι φυσικά αμφισβητήσιμο, εκτός και εαν απόλυτα πιστεύεις στην ΕΔΕΜ....
ή πινεις ουσίες που δεν μας δίνεις …
Λοιπον για να τελειωνουμε μ αυτή την Αρχαικη Ουτοπία ...
Γιατι στο τέλος θα ζηταμε και αποζημιωσεις και απ την Περσια για τους περσικους πολεμους για να δικαιολογουμε την σημερινη ανεπαρκεια μας….
Στα 70s "ξεστραβωσε" το ματακι μας απ την αισθητικη της πορνογραφιας που μαθαμε και την αισθητικη της ηδονης, την ιδια ωρα που οι πλουσιες διασκεδασεις μας ηταν τα διπλανα ταβερνακια και καποιοι κινηματογραφοι…
και αυτά στις γειτονιες των σπιτιων μας…
και κατεβαιναμε σε καμια Γλυφαδα μια φορα το μηνα να δουμε καμια Αμερικανα…
που τη βλεπαμε μονο απ τα σηριαλς της TV...
Στα 80s η επαναστατική πρακτική DIY (Do It yourself), περασε στην καθημερινοτητα μας, και μας οδήγησε σε μια αυτοδιαχείριση του ψυχικου μας αποθεματος, με μια απευθείας επίθεση στις πιο διαστρεβλωμένες κονφορμιστικες εμπορικά εικόνες μας…
και μαζι μ αυτά των πιο καλλιτεχνικων μας αναζητήσεων….
ειμασταν ικανοι να «παντρευτουμε» τη γκομενα επειδη ακουγε φανατικα depeche mode…
η δικια μου ακουγε cure και Siouxsie…by the way…
πω πω πω θριαμβος για την κάθε «ξενερωτη», τωρα που το σκεφτομαι, τοτε «τύλιγε» όποιον ήθελε με το μανδυα του dark new wave…
ειμασταν τοσο στη "τυφλα" μας..για να μην πω άλλη λεξη...
Τοσο καλά που τα καναμε τότε, εκει που ήρθαν τα 90s και «ξεφουσκωσαν» όλα αυτά τοσο αποτομα και θαυμαζαμε τον Κωστοπουλο και το Θεμο , τα καναλια της Ιδιωτικης Τηλεόρασης που ηταν αλλα και είναι ακομα παρανομα στις αδειες τους, και που μας εδειχναν το δρομο :οσο πιο πολύ κυνικοί και «γλειφτες» τοσο πιο in, « η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερη» και άλλα τέτοιες μαλακιες «ξεγανωτες», για να τσιμπησουμε στο party που ειχαν αρχισει…
και φυσικα «τσιμπήσαμε» και επιλεξαμε και συναισθηματικα το μελλον μας
και σημερα ουτε ανασα δεν μπορουμε να παρουμε με τις επιλογες μας αυτές…
Λοιπον κανενας δεν αντέχει το παρον που είναι η μοναδικη οαση και το οξυγονο του σημερα..αν δεν αναπνεεις πεθαινεις και το παρελθον είναι ο προθάλαμος της αιωνιας ναρκωσης…
Γιατι ξέρετε τι είναι η επιτυχία ?
Ένα μπαλόνι που φουσκώνει συνεχώς μέχρις να σπάσει...Και μετά ?
Εκεί φαίνεται το Μεγαλείο μας...Στην Πτώση...
Πως αντιδρούμε..
πάντα μου άρεσαν οι έκπτωτοι πρίγκηπες, που συνέχιζαν να είναι πρίγκηπες, όχι πια στα μάτια των άλλων...
αλλά στη δική τους Ψυχή..
το αντίτιμο της διάλυσης των ναρκισσιστικών σου ψευδαισθήσεων είναι η Γνώση...
Στον «Ξενο» του Αλμπέρ Καμύ, ρώτησαν το γιατρό που χρωστάει την τόση σοφία του, και αυτός απάντησε : ''Στον πόνο!"...
Ξερετε πως θα μετρησετε την Επιτυχια σας…
όταν θα φτασει η στιγμη που θα σας ρωτησει το παιδι σας να του δωσετε συναισθηματικες συμβουλες για τις σχεσεις που θελει να κανει, σαν πιο εμπειρος γονιος….
Και τοτε θα συνειδητοποιησεις ότι δεν μετραει καμια μα καμια πειρα…
αλλα θα συνειδητοποιεις ποσο μπορει ακομα να «κοβεται» η ανασα σου, όταν θα δεις την αγαπημενη σου και θα μπερδευεσαι στο τι λεξεις θα χρησιμοποιησεις για να την εντυπωσιασεις…
και εκει χρειαζεται μεγαλη επαφή με το Παρον…
και εκει χρειάζονται τα λόγια του μεγαλυτερου στρατηλάτη όλων των Εποχων,
του μονου ανικητου στις Μαχες των Μαχών, του Μ.Αλεξανδρου :
νικητης στη μαχη είναι αυτος απου ακουει το «ποδοβολητό» του Αλόγου του …
συνεπως πως μπορεις να «αφουγκραστεις» την ανασα της αγαπημενης σου…
αλλα αυτό σε θελει με όλη σου την προσοχη : ΕΚΕΙ…στο απόλυτο παρον…
Δεν σου χρειαζεται κανενα παρελθοντικο συναισθηματικο βιογραφικο…
Τι με νοιαζει και τι τη νοιαζει με ποια ήμουνα στο παρελθον…
Με νοιαζει με ποια μπορει να ειμαι τώρα….
Θα είναι η μεγαλυτερη Θεα μου απολες τις άλλες….
Τα άλλα είναι Υστερίες που οδηγουν σε απιθανα ξεσπασματα καθόσον οι νοσταλγίες σιγα σιγα οδηγουν σε άπειρες αναμνήσεις και ο Υστερικός πασχει από αυτές του ειδους τις αναμνήσεις σημειωνει ο πατερας της Ψυχανάλυσης
Sigmund Freud....
καλημέραααααα :)

Now – Transit Sun in Gemini-Neptune and Jupiter stationary : the summer is loading : summer tales.... Part one : Rhodos island

Now – Transit Sun in Gemini-Neptune and Jupiter stationary : the summer is loading : summer tales....
Part one : Rhodos island
σας έχω πεί πόσο διχασμένος ήμουνα στη μουσική αισθητική των 80s...ένας πρώην συντροφος απ το Ρήγα Φεραίο με έλεγε ευρω-κομμουνιστή στον ήχο...και ο φιλος μου ο Σπυρος μου κατελογιζε ότι επασχα από ηχητικο αισθητικο kitch….
Βεβαια ποτε δεν με ενδιεφερε η γνωμη των αλλων από μικρος που ημουνα, για τις δραστηριοτητες μου…και πέρα απ τις πολιτικές μας τοποθετήσεις τις τότε…αν και προσωπικα παντα κρατουσα αποστασεις από τα πολιτικα κομματα…μονο στα parties τους βρισκομουνα και αυτό σαν dj …
συνήθως με το piano fantasia έκανα opening, εκείνα τα χρόνια αφού είχα συνειδητοποιήσει σαν dj απ τα χρόνια των 70s, στην olympic house στη Γλυφάδα, ότι η disco ήταν sexual music σε αντίθεση με τα άλλα είδη μουσικής που ήταν πιο ερωτικά....
εκτος ότι κινδυνευα από καυγα όταν ανοιγα συζητησεις για το ποσο μπροστα ηταν η disco σαν προοιμιο της ηλεκτρονικης χορευτικης μουσικης…
να το λες σε ροκαδες αυτο...ηθελε λιγο θρασος αυτο εκεινα τα χρονια...
άσε που άλλες φορές άνοιγα με το time των pink floyd....
ο αθεόφοβος τώρα που τα σκεφτομαι....
και το βράδυ σπίτι μου άκουγα tuxedomoon και siouxsie για να πάρω τα πάνω μου
γιατί τους cure τους είχα μονιμα στο πρόγραμμα μου..και για ενδιαμεση ξεκουραση ακουγα από yello και art of noise…
κανενας και καμια δεν μπορουσε να ξεχωρισει τη μουσικη μου αισθητικη….
και μ άρεσε επισης η italian disco επειδή italians do it better....
και πράγματι η ιταλική disco είχε μια ελαφρύτητα και ένα up-beat μεσογειακό, όπως τα καμάκια μας, οι λεβέντες στα ελληνικά νησιά εκείνα τα χρόνια....
άρπαζαν τη γκόμενα με ένα τρόπο που ούτε χταπόδι νάτανε....
απ την άλλη οι Ιταλοί ήταν αυτοί που έκαναν τις περισσότερες φασαρίες στις disco της εποχής, ιδιαίτερα για γκομενοδυλειές....
απ τους έλληνες djs εκτιμούσαν όσους έπαιζαν italo-disco,
ΑΛΛΆ και όσους είχαν "φάει" στα καμάκια δικιά τους γυναίκα Ιταλίδα..
Οι Ιταλίδες και οι Εβραίες ήταν το υψηλότερο κόσμημα ανταμοιβής στα βιογραφικά των καμακιών...
η ξεφτίλα ήταν οι Γερμανίδες και οι Βόρειες....
αν και εμενα μου αρεσαν…
ιδιως καποιες που τα χρωματα τους ηταν σπανια στο Νοτο...
Εμείς το sport, το είχαμε "κόψει" απ τα mid 80s,
μας " εκοψε τη μπαλα η πρωην συζυγος μου,
πλακα, πλακα τελικα...
αλλα προλαβαμε να εχουμε πιάσει ''ταβάνι" με μια πανέμορφη Εβραία, αλλά μετά το πέρας της αποστολής, σε μια λογομαχία μας, με "τσάκισε" στην κυριολεξία στο ξύλο, αφού όπως αποδείχτηκε ήταν αξιωματικός του Ισραηλινού Στρατού με ιδιαίτερη εκπαίδευση....
Έπαιζα λέει και με άλλες, και έπρεπε να με τιμωρήσει όπως ήξερε και ήξεραν με τους κωδικούς της χώρας της....
η Σάρα που στο ζώδιο ήταν Sagittarius....
έκτοτε οι Ιταλοί ήταν οι καλύτεροι φίλοι μου, όχι μόνο γιατί με θεωρούσαν δικό τους άνθρωπο που μπορούσα και μπαινόβγαινα στις παρέες τους με τα δικά τους κορίτσια, αλλά είχα "χτυπήσει" και τη φλέβα με την Εβραία....
την οποια ειχα “καψουρεψει”
και έπαιζα παραλληλα και τη μουσική τους...
Η Σάρα μετά το ξύλο που μου είχε δώσει, το είχε ρίξει στο jetaime -sex μαζί μου,όχι μόνο γιατί δεν την είχα "καρφώσει" στην Αστυνομία για τις δραστηριότητες της, αλλά γιατί συνέχισα το sex μαζί της παρόλο το ξυλοδαρμό ....
και που με πέρναγε και για Εβραίο και astrologer....
αυτο το τελευταιο ποτε δεν το καταλαβα γιατι με ελεγε ετσι…
αυτό το astrologer όμως, πόσο προφητικό της, υπήρξε....
και εκείνο που κατάλαβα μια για πάντα με τις γυναίκες απο τότε : δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός απ τις κουβέντες και τα όμορφα λόγια....
ήμουνα ικανός να μιλάω ένα ολόκληρο βράδυ, κάνοντας και πρόγραμμα παράλληλα προκειμένου να πάρω το τρόπαιο...
γιατί αυτές "ξελογιάζονται" απο εμάς και εμείς "μαγευόμαστε" απ αυτές....
<3 τουλαχιστον από ενστικτο αυτή ηταν η δικη μου στρατηγικη….
και η διαφορά μου απ τους άλλους ήταν ότι εγώ μετά το sex, πήγαινα για again and again με αυτές, ενώ οι άλλοι εξαφανιζότουσαν μετά την πρώτη φορά....
εκτός και αν με είχε φρικάρει η πρώτη φορά....
και αυτό παιζει τι να κανουμε….
αυτή η διαφορά μουν όμως , με αποστασιοποιούσε απ τους άλλους και μάλλον με τοποθετούσε στο χώρο των σχέσεων.....
”σχεσακιας” τους λενε οι σημερινες γυναικες τους αντρες που ενδιαφερονται να βρισκονται σε σχεση με καποια…
Μετά "έπεσε" η μάστιγα του AIDS και διέλυσε όλη την παιδικότητα και την αφέλεια των Διονυσιακών γιορτών εκείνης της περιόδου, αφού περισσότερο τα είχαμε για παιγνίδι...<3
υγ : remix διαθέσιμα δεν υπήρχαν στα 1984 πολλά, εκτός απ της Ertha Kitt και των συναφή μουσικών χώρων...
στη Ρόδο που έπαιζα στα 1984, κοντα στην παραλια Ιαλυσσου το μόνιμο πρόβλημα που είχε ο μαγαζάτορας της disco ήταν ότι αργούσα να πάω, γιατί δεν μου άρεσαν και πολύ οι ξένες και όλο και κάποια Ελληνίδα κυρίως σερβιτόρες και πωλήτριες που με εξαφάνιζαν στην κυριολοξία με τα jetaime τους....
ο αθεόφοβος πήγαινα για πρωινό και έφευγα με την πωλήτρια τότε....
έμαθα λοιπόν τη σερβιτόρα της disco να κάνει οpening μαζί με το libanon των human league και αυτό τράβαγε σε μάκρος....
μέχρι να φτάσω....
ιδου η Ροδος.... ιδου και το πηδημα...
Και η Ρόδος γνώρισε τα remix έτσι, αφού η Κατερίνα απ τα Πατήσια που δούλευε στη Ρόδο δεν μ άφηνε να πάω νωρίτερα...
Νομιζω ότι τα εργαζομενα κοριτσια εκεινης της εποχης ηταν τα περισσοτερα δικη μου υποθεση…
το καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι ότι πιο όμορφο υπάρχει και κάνει το καλύτερο βιογραφικό στις αναμνήσεις μας....♥
υγ1 : στη δευτερη ο χαρτης astrography, απο το astroclick travel του astro.com δειχνει καθαρα επανω απο τη Ροδο και σε αποσταση 1 km τις δραστηριοτητες μου :
με Sun trine/sextile AS 1 km-με εξηγηση που δινει -This line is similar to the curved Sun/AS and Sun/DS lines. Your needs, and those of your surrounding world, match. These regions are excellent for all personal and intimate partner relationships.
magic Astrology....
Προσωπικα το ξανασκεφτομαστε για τη Ροδο, κανενα δυο χρονια να περασουμε απο εκει...♥

Now – Transit Sun in Gemini-Neptune and Jupiter stationary : the summer is loading : summer tales.... Part two : Rhodos island -Learning to tame tigers

Now – Transit Sun in Gemini-Neptune and Jupiter stationary : the summer is loading : summer tales....
Part two : Rhodos island -Learning to tame tigers
<3
Παντα ειχα ένα προβλημα από μικρος σε σχεση με τα μερη και τους τοπους.Ενας από τους λογους που σταματησα να κατεβαινω στην ιδιαιτερη πατριδα μου, ηταν ότι μου τελειωσαν οι φιλιες μου εκει…
Ημουνα και ειμαι απιστευτα ανθρωποκεντρικος και συνδυαζα τους τοπους που πηγαινα παντα με τους ανθρωπους που ζουσαν εκει…και εκανα σχεσεις μαζι τους…
Ετσι τι θα μπορουσα να θυμαμαι από τη Ροδο ?
Στη Ροδο εκεινη τη χρονια το καλοκαιρι του 1984 με φιλοξενουσε στο σπιτι του ενας φιλος ο οποιος αν και Αθηναιος, ο Σταυρος, του ειχε παραχωρησει η εταιρεια του κατοικια -τι κατοικια δηλ. οληκληρη μονοκατοικια...
για να κανει εκπαιδευση εκει σε πωλητες…
Αν και δεν εμενα συχνα εκει, από τα τρελα ξενυχτια που εκανα, κάθε φορα που βρισκομουν στην αυλη αυτου του σπιτιου με περιμενε ένα πανεμορφο κοριτσι που βρισκοταν και μιλουσαμε …
Αυτό το κοριτσι με ειδοποιουσε όταν μου εμφανιζοταν ανεπιθυμητες γυναικειες επισκεψεις…
Η Ρια ηταν στην εφηβεια τοτε και ζουσε με τους γονεις της εκει κοντα, οι οποιοι ειχαν ελθει από τις Ηνωμενες Πολιτειες πριν μερικα χρονια..…
Ειχε αρχισει αγρια και επικινδυνα αθλητικα sports, ανεβαινε βουνα, εκανε από Skydiving εως και Bungee jumping…
H Ρια μου θυμιζε τον πρωτο μου ερωτα μια Ελληνο-Αμερικανα τη Liza, χορευτρια κλασσικου μπαλετου, μονο που ηταν η πιο wild thing εκδοχη της
Από εκεινα τα χρονια επειδη συνδυαζε την αισθητικη της αγριας τιγρης και ενός πολύ γλυκου κοριτσιου ηξερα τα αστρολογικα της στοιχεια…
Μια ατιθαση Σκορπινα με Αρη στον Υδροχοο, ωροσκοπο στον Κριο και Αφροδιτη στο Σκορπιο επισης…
τα χαρακτηριστικα της ηταν και είναι too much Αρεια…
Δηλαδη δεν “μασαει” πουθενα….
Και η Σεληνη στους Ιχθεις της χαριζε την ανεση να επικοινωνει με τους ανθρωπους σε μια ονειρικη και ποιητικη βαση, ενώ όταν μιλουσε για την αισθητικη των χρωματων και της ομορφιας, ουτε μπορουσες να φανταστεις ότι το ιδιο ατομο εκανε και κανει επικινδυνα σπορ που για αλλα κοριτσια τους φαινονται αδιανοητα…
Αυτό που δεν ηξερα βεβαια ηταν η απιθανη συναστρια που ειχαμε…
Η Ρια ειχε αναγνωρισει ενστικτωδως τον Αρειο αδελφο της…
Κριος με Αρη στον Υδροχοο και εγω, όπως την αναγνωρισαμε και εμεις…
Η πιο γλυκεια Αμαζονα που εχω γνωρισει…
Και μιλουσαμε με τις ωρες πολλες φορες, όταν τυχαινε να συναντηθουμε από το λιγοστο χρονο που ειχα να βρισκομαι σπιτι…
Συγκινηθηκα που τη βρηκα στο fcb μετα από πολλα χρονια…
Δεν αλλαξε καθολου από τοτε…
Μονο που είναι πιο ομορφη ακομα…της παει ο χρονος που περναει και αυτό είναι λιγο σπανιο για καποιους και καποιες ισως επειδη εργαζεται σκληρα πολλες ωρες, ισως γιατι γυμναζεται ακομα πιο σκληροτερα…
αλλα όλα αυτά τα εχουν και άλλες…
Αυτό που την κανει ξεχωριστη όταν την βλεπεις είναι ο Αρης της στον Υδροχοο :
Και αυτός ο άρης στον υδροχόο είναι μια αλχημεία και ένα πείραμα γιατί θέλει όπως στα αλχημικά πειράματα να μεταστοιχειωθεί η κατώτερη φύση σε ανώτερη…
και η τίγρης να γίνει θεά και να στέκεται δίπλα σου…
όπως η Κλεοπάτρα με τα φίδια της και η Άρτεμις με τα ζώα της …
Αλλά υπάρχει και άλλη μεταστοιχείωση στην αλχημεία, η οποία είναι μαγεία …
να μεταστοιχειωθεί η ανώτερη φύση σε κατώτερη…
και μια θεά να γίνεται τίγρης …και ένας γλυκός άνθρωπος να γίνεται άγριο θηρίο…
Αυτά κάνει ο τυφώνας της συναισθηματικής της εκρηξης και γοητειας της…
Από της κανει η Σεληνη της στους Ιχθεις….τριγωνο με την Αφροδιτη της….
Ακομα αυτό το ιδιο το υπεροχο κοριτσι σου θυμιζει το στιχο του Γκατσου :
" κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,
εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά
αλλόκοτα πουλιά
στου ήλιου τα σκαλιά..."
Ρια, ειλικρινα το σκεφτομαι να μετακομισω στη Ροδο σου, και στη Ροδο σας…
Αλλωστε εκει δεν θυμαμαι ποτε να κοιμηθηκα βραδυ…
ολο πρωινες ωρες…
Σημερα η Ρια εχει ένα μαγαζι το Seastairs στην Δ.Θεοδωρακη 4 στη Ροδο μαζι με την αδελφη της την Ιωαννα, και μπορεις να μαγευτεις από τα χρωματα που στα χερια τους είναι συνδυασμος flower power and magic….
H αισθητικη τους αποψη συγκλονιζει και οσες, οσοι βρεθουν εκει καλο είναι να περασουν μια βολτα για του λογου το αληθες….
Αδελφουλα μου αγαπημενη να εχεις και να εχετε ένα πανεμορφο καλοκαιρι ….
Και θα βρεθουμε πολύ συντομα ♥
Ria Hatzig θυμασαι που εκλεβα τριανταφυλλα απο ενα κηπο και παντα κοβομουνα στο δαχτυλο και στα προσφερα ?
αυτο εκανα και σημερα μπηκα στον κηπο του instagram σου, και εκλεψα φωτογραφικα τριανταφυλλα για να στα προσφερω....
♥